Naar nu blijkt is onlangs weer een drietal historische vondsten gedaan bij werkzaamheden in de binnenstad van Roermond. Het gaat om een oude muur en een ondergrondse gang, beide op of aan de Markt. Bij de Munsterkerk zijn honderden jaren oude skeletdelen bij de Munsterkerk.
Meest opvallend is de historische muur in het straatje van de Markt naar de Marktstraat. Stadsarchivaris H. van de Mortel houdt er rekening mee dat dit een stuk van de zoutwaag is: een gebouwtje waar zout werd gewogen voor de handel. De muur is per toeval drie dagen geleden ontdekt door een bouwvakker, die de afdeling archeologie van Roermond heeft ingeseind. Op het moment dat de ambtenaar arriveerde, stond een vrachtwagen met zand al klaar om de muur te bedekken. De ambtenaar heeft ingegrepen, zodat de muur kon worden opgemeten en gefotografeerd.
Stichting Rura is niet ingeseind, ondanks afspraken die zijn gemaakt voordat de werkzaamheden rond de Markt van start gingen. T. Lupak en W. Kersten van Rura hebben er nooit een blik op kunnen werpen. Onduidelijk is ook waarom de muur niet verder is uitgegraven, zoals bij de twee eerste vondsten op de Markt wel is gebeurd. Verantwoordelijk ambtenaar H. Hondelink moet volgens eigen zeggen nog uitzoeken waarom dit nu niet en eerder wel is gebeurd. Verder is aan de andere zijde van de Markt een keldergang aangetroffen die loopt naar de put waarvan al bekend was dat die daar ligt. Lupak van Rura zegt dat ook al bekend was dat deze gang hier onder grond ligt.
De gemeente Roermond heeft vooraf geen archeologisch onderzoek laten doen op de Markt omdat burgemeester en wethouders ervan uitgingen dat op het plein niets gevonden zou worden. Inmiddels zijn vier historische stukken aan de oppervlakte gekomen tijdens het werk van de bouwvakkers.
Verder lijkt het er op dat een misser is begaan met gevonden honderden jaren oude overblijfselen bij de Munsterkerk. Die kwamen aan de oppervlakte aan de linkerzijde van de kerk toen daar een ingang voor rolstoelen werd gemaakt. Ambtenaar Hondelink zei dat deze schedels en botten, waaronder die van een kind, terug op dezelfde plaats gelegd zouden worden. Maar op dat moment was de grond al dicht, en weer met stenen bedekt. Het was bekend dat hier een kerkhofje heeft gelegen. De lichaamsresten zijn vooralsnog opgeslagen bij het gemeentearchief.

[Bron: Dagblad De Limburger, 11 december 2004]